Shloka 20
रावणस्य अन्त्येष्टिः
Ravana’s Funeral Rites and the Ethics of Post-War Conduct
यदैवहिजनस्थानेराक्षसैर्भहुभिर्वृतः ।खरस्तुनिहतोभ्रातातदारामो न मानुषः ।।6.114.19।।यदैवनगरींलङ्कांदुष्प्रवेशांसुरैरपि ।प्रविष्टोहनुमान्वीर्यात्तदैवव्यथितावयम् ।।6.114.20।।
yadaiva hi janasthāne rākṣasair bahubhir vṛtaḥ | kharas tu nihato bhrātā tadā rāmo na mānuṣaḥ ||
yadaiva nagarīṃ laṅkāṃ duṣpraveśāṃ surair api | praviṣṭo hanumān vīryāt tadaiva vyathitā vayam ||
นับแต่คราว ณ ชนสถานะ เมื่อพี่ชายของท่านคือคระ แม้ถูกยักษ์มากมายล้อมไว้ ก็ยังถูกสังหาร เมื่อนั้นก็ประจักษ์ว่า พระรามมิใช่มนุษย์สามัญ และเมื่อหนุมานด้วยเพียงเดชวีรภาพ บุกเข้าสู่ลงกาอันเข้าถึงยาก แม้เทวะยังยากจะเข้า เมื่อนั้นเองเราก็สะท้านหวั่นไหวอย่างยิ่ง
" At Janasthana when your brother Khara was surrounded by many Rakshasas also he got killed by a mortal. So also, when Hanuman entered the city of Lanka, which is difficult to enter even for gods, I got perturbed."
FAQs
Dharma includes prudent recognition of reality: ignoring clear signs and wise inference leads to ruin; arrogance blinds one to truth (satya).
Mandodarī recalls earlier turning points—Khara’s defeat and Hanumān’s entry into Laṅkā—as warnings that were not heeded.
Hanumān’s fearless devotion and heroic power, and the implied virtue of discernment—seeing consequences before they arrive.