Shloka 20
वालि–मायावी–बिलप्रवेशः
Vali’s Pursuit of Mayavi and the Cave Episode
अहं त्ववगतो बुद्ध्या चिह्नैस्तैर्भ्रातरं हतम्।पिधाय च बिलद्वारं शिलया गिरिमात्रया4.9.19।।शोकार्तश्चोदकं कृत्वा किष्किन्धामागतस्सखे।गूहमानस्य मे तत्त्वं यत्नतो मन्त्रिभिश्श्रुतम्4.9.20।।
ahaṃ tv avagato buddhyā cihnais tair bhrātaraṃ hatam | pidhāya ca biladvāraṃ śilayā girimātrayā || 4.9.19 ||
śokārtaś codakaṃ kṛtvā kiṣkindhām āgataḥ sakhe | gūhamānasya me tattvaṃ yatnato mantribhiḥ śrutam || 4.9.20 ||
สหายเอ๋ย ด้วยปัญญาของข้าพเจ้าและด้วยนิมิตเหล่านั้น ข้าพเจ้าจึงรู้ว่าพี่ชายของข้าพเจ้าถูกสังหารแล้ว ข้าพเจ้าได้ปิดปากถ้ำด้วยศิลาก้อนมหึมาดุจภูเขา จากนั้นด้วยความโศกเศร้า ข้าพเจ้าได้ประกอบพิธีถวายน้ำบูชา (อุทกตัรปณะ) แล้วกลับสู่กิษกินธา แม้ข้าพเจ้าพยายามปกปิดความจริง เหล่าอำมาตย์ก็สืบรู้ได้ด้วยความเพียรอย่างรอบคอบ
'O friend! by those signs I understood that my brother was killed and concluding that way I blocked the entrance of the cave with a rock of the size of a mountain and offered oblations to my brother and came to Kishkinda. I intended to hide the fact of Vali's death. But the ministers came to know the truth with their efforts.
FAQs
Dharma requires both rite and truth: Sugrīva performs the proper funerary offering, yet the narrative also stresses satya—truth surfaces despite attempts to conceal it.
Sugrīva infers Vāli’s death from signs, seals the cave, performs rites, returns to Kiṣkindhā, and tries to hide the matter; ministers uncover the reality.
A sense of ritual responsibility (śrāddha-like duty) alongside political caution; the ministers’ diligence also highlights commitment to truth.