Shloka 38
स्वयम्प्रभा-विमोचनम् — Svayamprabha Leads the Vanaras Out
Time-Limit Crisis and Counsel
इदं हि मायाविहितं सुदुर्गमंप्रभूतवृक्षोदकभोज्यपेयकम्।इहास्ति नो नैव भयं पुरन्दरान्न राघवाद्वानरराजतोऽपि वा।।।।
idaṃ hi māyāvihitaṃ sudurgamaṃ prabhūtavṛkṣodakabhojyapeyakam |
ihāsti no naiva bhayaṃ purandarān na rāghavād vānararājato 'pi vā ||
สถานที่นี้ถูกเนรมิตด้วยมายา เข้าถึงได้ยากยิ่ง และมีต้นไม้ น้ำ อาหาร และเครื่องดื่มอุดมสมบูรณ์ หากเราพำนักอยู่ที่นี่ ก็จะไม่มีความหวาดกลัวแก่เราเลย—แม้ต่ออินทราผู้ทำลายป้อมปราการ ต่อราฆวะ (พระราม) หรือแม้ต่อราชาวานรก็ตาม
'This cave built by magic is inaccessible. It has a number of trees, water, eatables and drinks. (If we live here) we need not be afraid of even Indra, the breaker of enemy citadels or even of Rama or also of the king of monkeys'.
FAQs
The verse highlights a temptation to abandon dharma through escapism—seeking safety and comfort rather than fulfilling the entrusted mission. In the Ramayana’s ethical frame, fear-driven withdrawal from duty is a lapse in responsibility.
The vānaras, anxious about punishment for failing the search, consider hiding in a magically protected, well-provisioned place instead of returning to Sugrīva with results.
Negatively, it foregrounds the absence of courage and accountability; by contrast, the larger episode sets up the need for steadfastness (dhṛti) and loyalty to one’s commission.