Shloka 13
लक्ष्मणक्रोधः सुग्रीवप्रबोधनं च
Lakshmana’s Wrath and the Summoning of Sugriva
यथोक्तकारी वचनमुत्तरं चैव सोत्तरम्।बृहस्पतिसमो बुद्ध्या मत्वा रामानुजस्तदा4.31.12।।कामक्रोधसमुत्थेन भ्रातुः कोपाग्निना वृतः।प्रभञ्जन इवाप्रीतः प्रययौ लक्ष्मणस्तदा4.31.13।।
yathoktākārī vacanam uttaraṃ caiva sottaram |
bṛhaspatisamo buddhyā matvā rāmānujas tadā 4.31.12 ||
kāmakrodhasamutthena bhrātuḥ kopāgninā vṛtaḥ |
prabhañjana iva aprītaḥ prayayau lakṣmaṇas tadā 4.31.13 ||
ตามลำดับถ้อยคำนี้ พระลักษมณ์ พระอนุชาของพระราม ผู้เชื่อฟังพระดำรัสและมีปัญญาดุจพระพฤหัสบดี ได้พิจารณาคำตอบอันสมควรและวิธีทูลกล่าว แล้วเมื่อถูกห้อมล้อมด้วยเปลวไฟแห่งพระพิโรธของพระเชษฐา อันเกิดจากความรักและความโกรธ ก็เสด็จออกไปด้วยพระทัยขุ่นเคือง ดุจลมพายุ
Then Lakshmana, obedient, intelligent like Brihaspati, like a tempest, encompassed by the fire of anger and deliberating in his mind as to the possible questions from Sugriva and the reply from him.
FAQs
Dharma is the restraint that keeps righteous purpose from turning into reckless speech or action: Lakṣmaṇa’s anger is real, but he prepares a reasoned response aligned with duty.
Lakṣmaṇa is on the way to confront the delay in Sugrīva’s promised assistance, anticipating questions and preparing answers.
Prudent loyalty: steadfast commitment to Rāma’s cause combined with thoughtful counsel.