Shloka 5
षष्ठस्सर्गः — तपस्विरक्षणे राजधर्मोपदेशः
Sarga 6: The Sages’ Appeal and Instruction on Royal Duty
वैखानसा वालखिल्यास्सम्प्रक्षाला मरीचिपाः।अश्मकुट्टाश्च बहवः पत्राहाराश्च तापसाः।।3.6.2।।दन्तोलूखलिनश्चैव तथैवोन्मज्जकाः परे।गात्रशय्या अशय्याश्च तथैवाभ्रावकाशकाः।।3.6.3।।मुनयस्सलिलाहारावायुभक्षा स्तथापरे।आकाशनिलयाश्चैव तथा स्थण्डिलशायिनः।।3.6.4।।व्रतोपवासिनो दान्तास्तथाऽर्द्रपटवाससः।सजपाश्च तपोनित्यास्तथा पञ्चतपोऽन्विताः।।3.6.5।।सर्वे ब्राह्म्या श्रिया जुष्टा दृढयोगास्समाहिताः।शरभङ्गाश्रमे राममभिजग्मुश्च तापसाः।।3.6.6।।
vaikhānasā vālakhilyāḥ samprakṣālā marīcipāḥ | aśmakuṭṭāś ca bahavaḥ patrāhārāś ca tāpasāḥ ||
dantolūkhalinaś caiva tathaivonmajjakāḥ pare | gātraśayyā aśayyāś ca tathaivābhrāvakāśakāḥ ||
munayaḥ salilāhārā vāyubhakṣās tathāpare | ākāśanilayāś caiva tathā sthaṇḍilaśāyinaḥ ||
vratopavāsino dāntās tathārdrapaṭavāsasaḥ | sajapāś ca taponityās tathā pañcatapo'nvitāḥ ||
sarve brāhmyā śriyā juṣṭā dṛḍhayogāḥ samāhitāḥ | śarabhaṅgāśrame rāmam abhijagmuś ca tāpasāḥ ||
เหล่าไวขานสะและวาลขิลยะ ผู้บำเพ็ญตบะที่ชำระกายอยู่เนืองนิตย์ ผู้ดื่มรัศมี ผู้ทรมานตนด้วยศิลาและผู้ยังชีพด้วยใบไม้เป็นอันมาก ผู้มีฟันแข็งดุจครก และผู้อื่นที่บำเพ็ญตบะด้วยการจมอยู่ในน้ำ ผู้ใช้กายเป็นที่นอน ผู้ไม่เอนกายเลย และผู้พำนักกลางเมฆและท้องฟ้าโดยไร้ที่กำบัง ฤๅษีผู้ยังชีพด้วยน้ำ และผู้อื่นที่ยังชีพด้วยลม ผู้พำนักใต้ฟ้าเปิด และผู้หลับบนพื้นดินเปล่า ผู้ถือวัตรและอุโบสถ ผู้สำรวมตน ผู้สวมผ้าเปียกชื้นอยู่เสมอ ผู้ประกอบชปะ ผู้ตั้งมั่นในตบะเป็นนิตย์ และผู้ปฏิบัติปัญจตปะ—ทั้งหมดเปล่งรัศมีพราหมณ์ มั่นคงในโยคะ และมีจิตแน่วแน่—ได้มาถึงพระราม ณ อาศรมของศรภังคะ
Vaikhanasas, Valakhilyas, sages who continuously wash their bodies, Marichakas Asmakuttas sages who live on leaves only, those who have teeth like mortar, Unmajjakas, those who use limbs as their bed, those who practise penance without using a bed, those who do penance in the open, unmindful of rain or Sun or wind, those who live on water only, those who penance under the open sky, those who carry on penance on high places like the mountaintop, those who recline on bare ground only, those who observe fast as a part of religious tradition, those selfrestrained men, those who mutter sacred mantras, those who constantly perform penance and those who stand under the blazing Sun in summer placing fire on four sides while performing penanceall these types of sages met Rama in the hermitage of Sarabhanga.
FAQs
Dharma is shown as disciplined living: varied forms of tapas and restraint aimed at inner purity and truth, forming the moral fabric that rākṣasa-violence threatens.
A wide range of ascetic communities gather and approach Rāma at Śarabhaṅga’s hermitage, setting the stage for their plea and Rāma’s response.
The sages’ virtue is austerity with steadiness (dṛḍhayoga, samādhāna), portraying spiritual authority grounded in self-control.