Shloka 41
सीतया लक्ष्मणप्रेषणम् — Sita urges Lakshmana to seek Rama
The crisis of the ‘distressed voice’
tatas tu sītām abhivādya lakṣmaṇaḥ kṛtāñjaliḥ kiñcid abhipraṇamya ca | anvīkṣamāṇo bahuśaś ca maithilīṁ jagāma rāmasya samīpam ātmavān ||
แล้วพระลักษมณ์ผู้สำรวมใจ ได้ประนมมือ ก้มลงด้วยความเคารพ ลาสีตา; ทรงเหลียวกลับมองพระธิดาแห่งมิถิลาอยู่ครั้งแล้วครั้งเล่า ก่อนเสด็จไปยังเบื้องข้างพระราม
When he for whose service you have primary come here, has met with difficulty, what is the use of your being here? What purpose you serve by staying here with me ?
FAQs
It models maryādā and dharma through respectful conduct even in turmoil: Lakṣmaṇa departs with reverence, balancing obedience and courtesy.
After consoling Sītā, Lakṣmaṇa finally goes toward Rāma, repeatedly looking back out of concern for Sītā.
Lakṣmaṇa’s self-mastery and respectful humility (vinaya) are emphasized.