Adhyaya 89

ในอธยายะนี้ เทวศรมาพราหมณ์คฤหัสถ์ตามคำแนะนำของนางสุมนา มิได้แสวงหาทรัพย์สิน หากปรารถนาเพียงบุตรชายคนเดียวที่มีคุณธรรม เป็นไวษณพ และสามารถกอบกู้วงศ์ตระกูลได้ เขาไปเฝ้าฤๅษีวสิษฐะแล้วทูลถามว่า เหตุใดความยากจนจึงเกิดขึ้น และเหตุใดแม้มีบุตรแล้วก็ยังไม่เกิดความสุข วสิษฐะอธิบายธรรมชาติของพันธะความสัมพันธ์ แล้วกล่าวถึงลักษณะของ “บุตรผู้ควรค่า” ได้แก่ ความสัตย์จริง การศึกษาพระเวท ความเอื้อเฟื้อทาน การสำรวมตน และภักติแด่พระวิษณุ จากนั้นจึงชี้เหตุแห่งกรรม โดยเล่าถึงชาติปางก่อนของเทวศรมา—ความโลภ การปฏิเสธทาน การละเลยศราทธะและการบูชา และความหมกมุ่นสะสมทรัพย์แม้ยามคับขัน ท้ายที่สุด พระธรรมสรุปว่า ความรุ่งเรืองของเรือน ครองคู่ และบุตรหลาน มิได้สำเร็จด้วยความพยายามล้วนๆ หากตั้งอยู่ที่พระกรุณา (ปรสาท) แห่งพระวิษณุเป็นสำคัญ