Adhyaya 66
The Recitation of the Ramayana
บทที่ 66 กล่าวถึงกุศะและลวะ—ผู้เติบโตในอาศรมของวาลมีกิหลังจากสีตาถูกทอดทิ้งในป่า—ได้รับการฝึกในพระเวท ศิลปะธนู และดนตรี จนมีชื่อเสียงในการขับร้องรามายณะ การแสดงของทั้งสองทำให้แม้พระวรุณและเหล่าโลกปาละยังหลงใหล และได้กล่าวยืนยันเชิงธรรมะถึงความบริสุทธิ์ของสีตา พร้อมชักชวนให้ฟื้นฟูเกียรติและรับนางกลับคืน ด้วยคำแนะนำของวาลมีกิ พระรามจึงส่งพระลักษมณ์ไปเชิญสีตาและโอรสทั้งสอง พระลักษมณ์ไปถึงอาศรมด้วยความสำนึกผิด สีตาตอบด้วยความโศกแต่มั่นคงในความสัตย์—ส่งบุตรไปถวายความเคารพบิดา ขณะที่ตนเลือกดำรงตบะต่อไป ในท้องพระโรงโอรสทั้งสองขับร้องรามายณะ พระรามทรงจำได้ แล้วเรื่องราวเปลี่ยนไปสู่คำถามของวาตสยายนะว่า วาลมีกิแต่งรามายณะเมื่อใดและเพราะเหตุใด นำเข้าสู่เหตุการณ์นกเคราญจะและแรงบันดาลใจจากพระพรหมและพระสรัสวดี
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.