Adhyaya 8

อธยายะนี้สรรเสริญพระแม่คงคาในฐานะผู้ยังความรอด กล่าวว่าการเข้าใกล้ สัมผัส ดื่ม หรือใช้น้ำคงคาด้วยศรัทธา มีบุญยิ่งใหญ่เสมอการบูชายัญอันมหาศาล และเตือนว่า ผู้ใดประมาท ขัดขวางผู้แสวงบุญ หรือดูหมิ่นตirthaแห่งคงคา ย่อมได้รับผลกรรมอันนำไปสู่นรก ต่อมาวางข้อบัญญัติความบริสุทธิ์อย่างเข้มงวด: การทำให้ฝั่งหรือสายน้ำแปดเปื้อนด้วยอุจจาระ ปัสสาวะ เศษอาหาร น้ำมูกเสมหะ และสิ่งสกปรกอื่น ๆ ถูกกล่าวว่าแทบไม่มีทางชดใช้ได้ และบาปที่ก่อ ณ คงคาถูกย้ำว่าไม่อาจล้างได้ง่ายในที่อื่น ครึ่งหลังยกอุทาหรณ์เรื่องพระอินทร์ พระนางศจี และปัทมคันธา/เคราญจี เพื่อแสดงผลอัศจรรย์ของการสิ้นชีวิตในคงคา โดยเฉพาะเมื่ออัฐิยังจมอยู่ในสายน้ำ ทำให้ได้เกียรติยศในสวรรค์ยาวนานและใกล้แดนพระวิษณุ ท้ายที่สุดกล่าวว่า เมื่อใกล้ตาย หากเอ่ยนาม “คงคา” หรือระลึกถึงเรื่องราวของนาง ย่อมได้โมกษะหรือผลสวรรค์อันไพศาล