Adhyaya 25

ไชมินีขอให้กล่าวรายละเอียดอีกครั้งถึงอานุภาพของตุลสีที่ทำลายบาป และความยิ่งใหญ่ของการเคารพต้อนรับแขก (อทิถีธรรม) ผ่านกรอบคำเล่าของสูตะ พระวยาสทรงสอนว่า ตุลสีคือมหาลักษมี เป็นมงคลสูงสุด; เมื่อใกล้ตาย หากได้สัมผัสน้ำที่ชุ่ม/กรองด้วยใบตุลสี ได้ทิลกจากตุลสี หรือวางใบตุลสีไว้ที่ปาก ศีรษะ หรือใกล้หู แม้ผู้มีบาปหนักก็ถูกนำไปสู่พระหริและแดนของพระองค์ ต่อมาว่าด้วยอทิถีธรรม: ปวิตระและอานปัตยะต้อนรับฤๅษีโลมศะด้วยการอุปัฏฐากครบถ้วน โลมศะยืนยันว่าแขกเป็นที่สถิตของพรหมา ศิวะ และวิษณุ มีการอธิบายความหมายของ “อทิถี” และระเบียบการรับรอง—การให้เกียรติผู้มาเยือนโดยไม่คาดคิด ไม่เลือกวรรณะ แม้ผู้ถูกทอดทิ้ง ก็ได้บุญใหญ่ยิ่ง; การละเลยทำให้บุญที่สั่งสมเสื่อมสูญ ตัวอย่างในยุคกันดารเล่าว่า คู่สามีภรรยาผู้ยากไร้ได้บรรลุพระวิษณุเพราะเลี้ยงอาหารแขก สุดท้าย หนูตัวหนึ่งถูกฆ่าแต่กลับได้หลุดพ้นด้วยการสัมผัสใบตุลสีและการระลึกพระนามหริ ตอกย้ำฤทธานุภาพแห่งการโปรดของตุลสี