
The Glory of Puruṣottama (Jagannātha’s Sacred Field)
ไชมินีทูลขอให้ฤๅษีวยาสเล่าความยิ่งใหญ่ของทีรถะสูงสุดโดยสังเขป วยาส (พร้อมเสียงบรรยายแบบปุราณะ) สรรเสริญปุรุโษตตม-เกษตร ณ ริมมหาสมุทรเค็มว่าเป็นธามอันศักดิ์สิทธิ์ หาได้ยากยิ่งกว่าสวรรค์ บทนี้ย้ำความจริงเรื่องพระเป็นเจ้าสถิตอยู่ใกล้: ผู้ใดเข้าสู่เกษตรย่อมเป็นดุจ “วิษณุ-เสมอ” ห้ามเพ่งโทษผู้อื่น และยกย่องอาหารปรสาทในถิ่นนั้นว่าเป็นของที่พระลักษมีจัดเตรียมและพระหริทรงเสวย มีอานุภาพล้างบาปและเกื้อหนุนโมกษะ ยังกล่าวถึงแหล่งน้ำศักดิ์สิทธิ์ ได้แก่ อินทรทยุมน์ มารกัณฑेय โรหิณี เศวตคงคา และมหาสมุทร พร้อมกำหนดให้การอาบน้ำ (สนาน) การบูชาบรรพชน (ปิตฤ-ตัรปณะ) ทาน ชปะ ยัญญะ และการบูชาพระวิษณุที่ทำ ณ ที่นั้นเป็นกุศลไม่เสื่อมสูญ การได้ทัศนะพระจากันนาถ พระพลภัทร และพระสุภัทรา—โดยเฉพาะในกุณฑิกา-ยาตราและเทศกาลตามปฏิทิน—ประทานทั้งโมกษะและพรทางโลก สุดท้ายประกาศว่าปุรุโษตตมเป็นทีรถะประธานสำหรับข้ามพ้นสังสารวัฏ
No shlokas available for this adhyaya yet.