The Greatness of Hari’s Janmāṣṭamī (Jayantī) Vow
ब्रह्मोवाच । शृणु देव जगन्नाथ यस्मादस्माकमागतम् । कथयामि सुरश्रेष्ठ तदहं लोकभावन
brahmovāca | śṛṇu deva jagannātha yasmādasmākamāgatam | kathayāmi suraśreṣṭha tadahaṃ lokabhāvana
พระพรหมตรัสว่า “ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า จักรนาถ โปรดสดับเถิด เหตุที่พวกข้าพเจ้ามานั้น ข้าพเจ้าจักกราบทูล. โอ้ผู้ประเสริฐในหมู่สุระ โอ้ผู้เกื้อกูลโลก ข้าพเจ้าจักเล่าให้ทรงทราบ”
Brahmā
Primary Rasa: shanta
Secondary Rasa: karuna
Type: celestial_realm
Sandhi Resolution Notes: ब्रह्मोवाच = ब्रह्मा + उवाच; यस्मादस्माकमागतम् = यस्मात् + अस्माकम् + आगतम्; तदहं = तत् + अहम्.
The speaker is Brahmā (“brahmovāca”). He addresses the listener with divine epithets such as “deva” and “jagannātha,” indicating a supreme divine addressee.
It implies received tradition—something “that has come down to us,” suggesting transmission through authoritative lineage, memory, or sacred narration.
The verse models humility and fidelity to tradition: the narrator presents himself as a transmitter of an inherited sacred account, encouraging careful listening and responsible teaching.