Matsya Purana — The Tale of Brahmadatta: Past-life Memory, Shloka 20
*संनतिरुवाच अकस्मादतिहासस्ते किमर्थमभवन्नृप हास्यहेतुं न जानामि यदकाले कृतं त्वया //
*saṃnatiruvāca akasmādatihāsaste kimarthamabhavannṛpa hāsyahetuṃ na jānāmi yadakāle kṛtaṃ tvayā //
สันนติกล่าวว่า: ข้าแต่พระราชา เหตุใดพระองค์จึงทรงพระสรวลกะทันหันเช่นนี้? หม่อมฉันไม่ทราบสาเหตุแห่งความขบขันของพระองค์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อพระองค์ทรงกระทำในเวลาที่ไม่เหมาะสม
FAQs
This verse does not discuss Pralaya; it focuses on human conduct—questioning sudden laughter and an action performed at an improper time.
It highlights the dharmic expectation of self-restraint and propriety: a king’s reactions (like laughter) and actions should be timely and appropriate, since public behavior sets the moral tone of the court and society.
No explicit Vastu or ritual procedure is stated; the key takeaway is the principle of kāla (proper timing), which is also foundational in ritual performance even though architecture is not addressed here.