चतुर्विंशतिधा येन प्रोक्ता वै सामसंहिताः स्मृतास्ते प्राच्यसामानः कार्ता नामेह सामगाः //
caturviṃśatidhā yena proktā vai sāmasaṃhitāḥ smṛtāste prācyasāmānaḥ kārtā nāmeha sāmagāḥ //
ผู้ซึ่งได้ประกาศสา́มสํหิตาเป็นยี่สิบสี่หมวดนั้น บทเหล่านั้นระลึกกันที่นี่ว่า ‘ปราจยสามัน’; และผู้ขับสา́มะทั้งหลายเป็นที่รู้จักในนาม ‘การ์ตะ’
This verse does not describe Pralaya; it preserves a tradition-history detail: the Sāmaveda’s Sāma-saṃhitās are classified into twenty-four divisions and linked to an eastern (Prācyasāman) school.
Indirectly, it supports dharma through śruti-preservation: kings and householders are expected to protect Vedic learning and support qualified chanters (Sāmaga-s) and their schools, ensuring correct ritual transmission.
The ritual significance is Vedic: it identifies a specific Sāmavedic tradition (Prācyasāman) and its singers (Kārta Sāmaga-s), implying correct lineage-based chanting for soma/śrauta-style liturgical performance.