Shloka 3
द्रौपद्याः सैरन्ध्रीवेषधारणं सुदेष्णासंवादश्च | Draupadī assumes the Sairandhrī guise and dialogues with Sudeshnā
त॑ प्रेक्ष्य राजा रमयन्नुपागतं ततोड<ब्रवीज्जानपदान् समागतान् | सिंहोन्नतांसो5यमतीव रूपवान् प्रदृश्यते को नु नरर्षभो युवा,अपने पास आये हुए भीमसेनको देखकर उन्हें प्रसन्न करते हुए राजा विराट मत्स्य जनपदके निवासी समागत सभासदोंसे बोले--'सिंहके समान ऊँचे कंधोंवाला और मनुष्योंमें श्रेष्ठ यह जो अत्यन्त रूपवान् युवक दिखायी दे रहा है; कौन है?
taṁ prekṣya rājā ramayann upāgataṁ tato ’bravīj jānāpadān samāgatān | siṁhonnatāṁso ’yam atīva rūpavān pradṛśyate ko nu nararṣabho yuvā ||
เมื่อเห็นภีมเสนเข้ามาใกล้ พระเจ้าวิราฏะทรงต้อนรับด้วยพระทัยยินดี แล้วตรัสแก่เหล่าขุนนางและผู้มาชุมนุมแห่งแคว้นมัตสยะว่า “ชายหนุ่มผู้นี้รูปงามยิ่ง ไหล่ผึ่งดุจสิงห์ แลดูประหนึ่งยอดแห่งมนุษย์—เขาเป็นผู้ใดกัน?”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a ruler’s duty to recognize excellence and receive newcomers with courtesy. Virāṭa’s respectful curiosity models ethical kingship: honoring visible strength and virtue without prejudice, and seeking proper identification before assigning role or trust.
In Virāṭa’s court, Bhīma approaches. Virāṭa, pleased by his imposing appearance, turns to the assembled men of Matsya and asks who this lion-shouldered, exceptionally handsome young man—clearly a ‘best among men’—might be.