Shloka 6
स््नुषायां दुहितुर्वापि पुत्रे चात्मनि वा पुन: | अत्र शड़कां न पश्यामि तेन शुद्धिर्भविष्यति,पुत्रवधू और पुत्रीमें तथा पुत्र अथवा आत्मामें भेद नहीं है, अतः उसे पुत्रवधूके रूपमें ग्रहण करनेपर मुझे कलंककी शंका नहीं दिखायी देती और इससे हम दोनोंकी पवित्रता भी स्पष्ट हो जायगी
arjuna uvāca | snuṣāyāṃ duhitūr vāpi putre cātmani vā punaḥ | atra śaṅkāṃ na paśyāmi tena śuddhir bhaviṣyati ||
ระหว่างบุตรสะใภ้กับธิดา ระหว่างบุตรกับตนเอง แท้จริงแล้วหาได้มีความแตกต่างในสายสัมพันธ์และหน้าที่ไม่ เพราะฉะนั้น เมื่อรับนางเป็นบุตรสะใภ้ ข้าไม่เห็นเหตุให้หวั่นเกรงมลทินแห่งคำครหา และด้วยเหตุนี้ความบริสุทธิ์อันเหมาะควรของเราทั้งสองก็จะปรากฏชัด
अजुन उवाच
Educational Q&A
Arjuna frames ethical propriety in terms of dharma and intention: close kin-relations (daughter-in-law, daughter, son, self) are bound by responsibility rather than by exploitative desire, so a rightful, socially legible relationship removes suspicion and establishes moral clarity (śuddhi).
In the Virāṭa episode, Arjuna addresses a concern about potential blame or impropriety in a proposed familial arrangement. He argues that accepting her in the role of daughter-in-law carries no stain, and that this public, dharmic framing will make both parties’ blamelessness evident.