Shloka 2636
ततो विवाहो विधिवद्ू ववृधे मत्स्यपार्थयो: । भगवान् श्रीकृष्णने महात्मा पाण्डवोंको दहेज या निमन्त्रणमें बहुत-सी दासियाँ, नाना प्रकारके रत्न और बहुत-से वस्त्र पृथक्-पृथक् भेंट किये। तत्पश्चात् मत्स्य और पार्थकुलके वैवाहिक सम्बन्धका कार्य विधिपूर्वक सम्पन्न होने लगा
tato vivāho vidhivad vavṛdhe matsya-pārthayoḥ | bhagavān śrīkṛṣṇo mahātmā pāṇḍavān prati dāhejanimantraṇe bahvyo dāsyaḥ nānāprakārāṇi ratnāni bahūni vastrāṇi pṛthak pṛthag bhentāni dadau | tataḥ paścān matsya-pārtha-kulasya vaivāhika-sambandhasya kāryaṃ vidhipūrvakaṃ sampannaṃ bhavitum ārabdhaṃ |
ครั้นแล้วพิธีอภิเษกสมรสระหว่างราชสกุลมัตสยะกับเหล่าปาณฑพก็ดำเนินไปและรุ่งเรืองตามแบบแผนพิธีกรรมโดยชอบ พระผู้เป็นเจ้า ศรีกฤษณะ ผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ได้ถวายแก่ปาณฑพทั้งหลาย ในวาระสินสอดและการเชิญร่วมพิธี อันประกอบด้วยนางทาสีเป็นอันมาก แก้วแหวนรัตนานานาชนิด และผ้านุ่งห่มมากมาย โดยมอบเป็นของกำนัลแยกกันเป็นรายสิ่ง ครั้นต่อจากนั้น กิจพิธีอันเป็นทางการเพื่อสถาปนาสัมพันธไมตรีทางวิวาห์ระหว่างวงศ์มัตสยะและวงศ์ปารถะก็เริ่มสำเร็จลุล่วงโดยถูกต้องตามธรรมเนียมพิธีกรรม
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma in social life: major transitions like marriage should be conducted vidhivat (according to proper rites), and generosity in gift-giving—when aligned with propriety—strengthens bonds, honors guests, and stabilizes alliances without disorder.
Vaiśampāyana narrates that the marriage alliance between the Matsya royal house and the Pāṇḍavas is being carried out with due ceremony. Śrī Kṛṣṇa supports the occasion by presenting substantial wedding gifts—maidservants, jewels, and garments—after which the formal rites establishing the relationship proceed to completion.