Shloka 10
पाण्डवपरिचयः—विराटसभायां प्रकाशनम्
Identification of the Pāṇḍavas in Virāṭa’s Court
ततः पुनर्भीमरवं प्रगृहाय दोर्भ्या महाशड्खमुदारघोषम् । व्यनादयत् स प्रदिशो दिश: खं भुवं च पार्थो द्विषतां निहन्ता
tataḥ punar bhīmaravaṁ pragṛhya dorbhyāṁ mahāśaṅkham udāraghoṣam | vyanādayat sa pradiśo diśaḥ khaṁ bhuvaṁ ca pārtho dviṣatāṁ nihantā ||
แล้วปารถะ (อรชุน) ผู้พิฆาตศัตรู ก็ยกสังข์มหึมาซึ่งกึกก้องดุจอสนีของภีมะและมีเสียงไปไกล จับไว้ด้วยสองแขน แล้วเป่าอีกครั้ง เสียงสะท้อนกังวานแผ่เต็มทุกทิศทุกระหว่างทิศ ทั้งฟ้าและแผ่นดิน เป็นประกาศอันน่าเกรงขามก่อนการปะทะ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ethic of steadfastness: a righteous warrior signals readiness openly, strengthening allies and unsettling aggressors. The conch’s far-reaching sound symbolizes public commitment to duty and the moral clarity of standing firm against hostility.
Vaiśampāyana narrates that Arjuna (Pārtha) again takes up his great conch and blows it powerfully. Its thunderous resonance spreads through all directions, sky, and earth, serving as a dramatic announcement of his presence and readiness to confront enemies.