Shloka 1
उत्तरो जयमावेदयति—विराटस्य हर्षः, द्यूतनिषेधः
Uttara’s Victory Report—Virāṭa’s Rejoicing and the Counsel Against Gambling
वैशम्पायनजी कहते हैं--जनमेजय! तदनन्तर दुर्योधन, कर्ण, दुःशासन, विविंशति, पुत्रसहित आचार्य द्रोण और महारथी कृपाचार्य--ये सब योद्धा रोषमें भरकर धनंजयको मार डालनेकी इच्छासे अपने मजबूत और दृढ़ धनुषोंकी टंकार फैलाते हुए उनपर पुनः चढ़ आये
Vaiśampāyana uvāca—Janamejaya! tad-anantaraṁ Duryodhanaḥ, Karṇaḥ, Duḥśāsanaḥ, Viviṁśatiḥ, putra-sahita ācārya Droṇaś ca mahārathī Kṛpācāryaś ca—ete sarve yoddhā roṣeṇa pūritāḥ Dhanañjayaṁ mārayituṁ icchayā sva-dṛḍha-balavatāṁ dhanuṣāṁ ṭaṅkāraṁ vistārayantaḥ punar api tam abhyadravan.
ไวศัมปายนกล่าวว่า “โอ้ชนเมชยะ! ครั้นแล้วทุรโยธน์ กรรณะ ทุหศาสนะ วิวิงศติ อาจารย์โทรณะพร้อมบุตร และมหารถีกรุปาจารย์—เหล่านักรบทั้งหมดนั้นเดือดดาลด้วยโทสะ มุ่งหมายจะสังหารธนัญชยะ จึงบุกเข้าหาเขาอีกครั้ง พร้อมให้คันธนูอันแข็งแกร่งแน่นหนาของตนกึกก้องด้วยเสียงดีดสาย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how roṣa (wrath) drives collective action toward violence, narrowing ethical discernment. It implicitly contrasts disciplined kṣatriya valor with aggression fueled by anger and the desire to destroy, showing how passions can become the immediate cause of adharma-oriented choices in war.
After a prior exchange in the battle episode, the Kaurava leaders—Duryodhana, Karṇa, Duḥśāsana, Viviṁśati, Droṇa (with his son), and Kṛpa—regroup in anger and charge again at Dhanañjaya (Arjuna), announcing their renewed assault through the loud twanging of their bows.