Shloka 20
Kuru-Sainika-Āśvāsana and Vijayaghoṣaṇa
Reassuring the Kuru Soldiers; Proclaiming Victory
तीक्षणशस्त्रमहाग्राहां क्रव्यादगणसेविताम् । मुक्ताहारोरमिकलिलां चित्रालंकारबुद्बुदाम्,तीखे शस्त्र उसके भीतर बड़े-बड़े ग्राहोंके समान जान पड़ते थे। मांसभोजी जीव-जन्तु वहाँ निवास करते थे। मोतियोंकी मालाएँ लहरोंके समान जान पड़ती थीं। विचित्र आभूषण उसमें उठते हुए जलके बुलबुले-जैसे प्रतीत होते थे
tīkṣṇaśastramahāgrāhāṁ kravyādagaṇasevitām | muktāhāroramikalilāṁ citrālaṅkārabudbudām ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—ที่นั่นอาวุธคมกริบแลดูดุจจระเข้ใหญ่ เป็นที่ชุมนุมของหมู่สัตว์กินเนื้อ สร้อยมุกเหมือนระลอกคลื่นกลิ้งไปมา และเครื่องประดับนานาชนิดดูประหนึ่งฟองน้ำผุดขึ้นจากสายน้ำ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse teaches discernment: dazzling external beauty (pearls, ornaments) can coexist with, or even mask, lethal danger (weapons, predators). Ethically, it warns against being captivated by surface splendor when the underlying reality is violent or corrupt.
Vaiśampāyana describes a frightening scene through metaphor: sharp weapons are likened to huge crocodiles, carnivorous beings are said to inhabit the place, and pearls and ornaments are compared to waves and bubbles—creating a vivid picture of a dangerous environment that nonetheless appears glittering.