Shloka 30
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
तानहं रथनीडेभ्य: शरै: संनतपर्वभि: | यत्तान् सर्वानतिबलान् योत्स्यमानानवस्थितान् । एक: संकालयिष्यामि वज्रपाणिरिवासुरान्
tān ahaṃ rathanīḍebhyaḥ śaraiḥ saṃnataparvabhiḥ | yattān sarvān atibalān yotsyamānān avasthitān | ekaḥ saṃkālayiṣyāmi vajrapāṇir ivāsurān ||
เราจักยิงพวกเขาให้ร่วงจากที่นั่งรถศึก ด้วยศรที่ข้อปล้องแข็งกล้าอันผ่านการชุบอย่างดี แม้พวกเขาทั้งหมดจะทรงกำลังยิ่งและยืนพร้อมรบอยู่ก็ตาม เราเพียงผู้เดียวจักทำลายพวกเขา—ดุจวชรปาณีอินทราใช้สายฟ้าวชระประหารเหล่าอสูรฉะนั้น
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the kṣatriya ideal of steadfast courage and responsibility in battle: even against many powerful opponents, one should stand firm in resolve. The comparison to Indra underscores that righteous strength, disciplined skill, and unwavering determination can overcome seemingly overwhelming force.
Vaiśampāyana narrates a warrior’s bold declaration: he will strike the opposing fighters from their chariots with powerful arrows and destroy them single-handedly, likening his impending victory to Indra’s defeat of the Asuras.