Mahabharata — Virata Parva, Shloka 10
Adhyāya 61: Saṃmohana-astra and the Kuru Withdrawal (संमोहनास्त्रं तथा कुरुनिवृत्तिः)
वपुश्चोग्रं तव रणे क्रुद्धस्येव पिनाकिन: । व्यायच्छतस्तव भुजं दृष्टवा भीर्मे भवत्यपि
vapuś cograṃ tava raṇe kruddhasyeva pinākinaḥ | vyāyacchatas tava bhujaṃ dṛṣṭvā bhīr me bhavaty api ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ในศึกนี้ รูปกายของท่านน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ดุจพระปินากิน (พระศิวะ) เมื่อทรงพิโรธ และเมื่อข้าพเจ้าเห็นแขนของท่านที่หมกมุ่นอยู่กับความเพียรในการยิงธนูและปล่อยศรอย่างไม่ขาดสาย ความหวาดหวั่นก็เกิดขึ้นในใจข้าพเจ้าด้วย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how righteous martial power, when fully unleashed in battle, can inspire awe and even fear—underscoring the ethical weight of violence and the responsibility borne by a warrior whose strength resembles divine fury.
The narrator Vaiśampāyana describes a warrior’s fearsome battlefield presence, comparing him to enraged Śiva (Pinākin), and notes that the sight of his arms tirelessly engaged in archery makes even the observer feel afraid.