Shloka 63
अविभ्रमं च शिक्षां च लाघवं दूरपातिताम् | पार्थस्य समरे दृष्टवा द्रोणस्याभूच्च विस्मय:,उस समरभूमिमें अर्जुनका कभी न चूकनेका स्वभाव, अस्त्र-शस्त्रोंकी अद्भुत शिक्षा, हाथोंकी फुर्ती और दूरतक बाण मारनेकी शक्ति देखकर आचार्य द्रोणको भी बड़ा विस्मय हुआ
avibhramaṁ ca śikṣāṁ ca lāghavaṁ dūrapātitām | pārthasya samare dṛṣṭvā droṇasyābhūc ca vismayaḥ ||
เมื่อเห็นปารถะในสนามรบ—ความแม่นยำไม่คลาดเคลื่อน การฝึกอาวุธอันน่าอัศจรรย์ ความว่องไวของมือ และกำลังส่งศรได้ไกล—แม้ท่านโทรณะผู้เป็นอาจารย์ใหญ่ก็ยังตกตะลึงด้วยความพิศวง
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
True excellence in action arises from disciplined training (śikṣā), steadiness and precision (avibhrama), and practiced agility (lāghava). Such mastery, when aligned with righteous purpose, earns recognition even from one’s own guru.
The narrator reports that Droṇa observes Arjuna’s battlefield performance—his flawless accuracy, superior weapons-training, quick handling, and long-range archery—and is amazed by the level of skill displayed.