Shloka 30
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
यह देख कर्णने भी अर्जुनपर मेघकी भाँति बहुत-से बाणोंकी झड़ी लगा दी। इसी प्रकार किरीटमाली अर्जुनने भी अपने तीखे सायकोंसे कर्णको ढँक दिया ।।
tayoḥ sutīkṣṇān sṛjatoḥ śaraughān mahāśaraughāstravivardhane raṇe | rathe vilagnāv iva candrasūryau ghanāntareṇānudadarśa lokaḥ ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เมื่อกรรณะและอรชุนผู้สวมมงกุฎปล่อยกระแสศรคมกริบถาโถมใส่กัน ศึกนั้นก็ทวีเป็นการประลองอาวุธอันใหญ่หลวงด้วยห่าศรหนาทึบ ผู้คนแลเห็นวีรบุรุษทั้งสองบนรถศึกส่องประกายจากภายในมวลศร ดุจพระอาทิตย์และพระจันทร์ที่เรืองรองอยู่ท่ามกลางหมู่เมฆ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the paradox of martial glory: the heroes appear radiant and almost celestial, yet their brilliance is seen through—and partly obscured by—the storm of weapons they themselves create. It invites reflection on how valor and violence can be aesthetically exalted while remaining ethically weighty.
Karṇa and Arjuna exchange intense volleys of sharp arrows. The battlefield becomes a dense cloud of missiles, and spectators perceive the two warriors shining from within that arrow-storm like the sun and moon visible through clouds.