Shloka 19
Virāṭa-parva Adhyāya 54 — Missile-Exchange and Tactical Redirection
Arjuna, Aśvatthāman, Karṇa
तस्मिन् हते भ्रातरि सूतपुत्रो वैकर्तनो वीर्यमथाददान: । प्रगृह् दन्ताविव नागराजो महर्षभं व्यात्र इवा भ्यधावत्
tasmin hate bhrātari sūtaputro vaikartano vīryam athādadānaḥ | pragṛhya dantāv iva nāgarājo maharṣabhaṃ vyāghra ivābhyadhāvat ||
ครั้นพี่น้องของตนคือสังกรามชิตถูกสังหาร บุตรสารถีไวการ์ตนะ—กรรณะ—ก็เดือดดาลดุจไฟ และใคร่แสดงเดชานุภาพ จึงพุ่งเข้าหาอรชุนและอุตตระอย่างไม่ยั้ง ราวพญาช้างชูงายจะเข้าปะทะยอดเขา หรือดุจเสือโคร่งกระโจนใส่วัวผู้มีกำลังมหาศาล
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights how grief for a fallen kinsman can quickly transform into wrath and a thirst to prove oneself. Ethically, it illustrates a recurring Mahābhārata tension: personal loyalty and martial pride can intensify violence, even when dharma calls for restraint and discernment.
After Karṇa’s brother is killed, Karṇa becomes enraged and, seeking to demonstrate his valor, rushes to attack Arjuna and Uttara. The poet underscores the ferocity of his charge through vivid similes—an elephant with raised tusks and a tiger leaping on a powerful bull.