Shloka 7
अर्जुन-कर्ण-सङ्ग्रामः
Arjuna–Karna Engagement in the Cattle-Raid Aftermath
एक: किरातरूपेण स्थितं रुद्रमयोधयत् । अस्मिन्नेव वने पार्थो हृतां कृष्णामवाजयत्,अर्जुनने अकेले ही किरातरूपमें सामने आये हुए भगवान् शंकरसे युद्ध किया। इसी वनवासकी घटना है, जब जयद्रथने द्रौयदीका अपहरण किया था, उस समय भी अर्जुनने अकेले ही उसे हराकर द्रौपदीको उसके हाथसे छुड़ाया था
ekaḥ kirātarūpeṇa sthitaṁ rudram ayodhayat | asminn eva vane pārtho hṛtāṁ kṛṣṇām avājayat |
กฤปะกล่าวว่า “อรชุนเพียงลำพังได้รบกับรุทระ (พระศิวะ) ผู้ปรากฏกายในรูปกิราตะ—พรานภูผา และในป่าแห่งนี้เอง เมื่อกฤษณา (เทราปที) ถูกลักพาไป ปารถะก็ปราบผู้ลักพาและชิงนางกลับคืนมาได้”
कृप उवाच
Educational Q&A
The verse underscores steadfast dharma: true heroism is not merely martial skill but the resolve to protect righteousness and honor—whether facing a divine test (Śiva as Kirāta) or rescuing the wronged (Draupadī) despite being alone.
Kṛpa praises Arjuna by recalling two feats: (1) Arjuna’s solitary combat with Śiva who appeared as a Kirāta, and (2) in the same forest, Arjuna’s victory in recovering Draupadī after her abduction—presented as evidence of Arjuna’s exceptional prowess and reliability.