अर्जुन-कर्ण-सङ्ग्रामः
Arjuna–Karna Engagement in the Cattle-Raid Aftermath
अस्माभिह्दोष निकृतो वर्षाणीह त्रयोदश । सिंह: पाशविनिर्मुक्तो न न: शेष॑ करिष्यति,हमलोगोंने तेरह वर्षोतक इन्हें वनमें रखकर इनके साथ कपटपूर्ण बर्ताव किया है। (अब ये प्रतिज्ञाके बन्धनसे मुक्त हो गये हैं;) अतः बन्धनसे छूटे हुए सिंहकी भाँति कया वे हमारा नाश न कर डालेंगे? कुएँमें छिपी हुई अग्निके समान यहाँ एकान्तमें स्थित कुन्तीपुत्र अर्जुनके पास हम अज्ञानवश आ पहुँचे हैं और भारी भय एवं संकटमें पड़ गये हैं
asmābhir doṣa-nikṛto varṣāṇīha trayodaśa | siṁhaḥ pāśa-vinirmukto na naḥ śeṣaṁ kariṣyati ||
กฤปาจารย์กล่าวว่า “ตลอดสิบสามปี เราได้ทำผิดต่อพวกเขา ให้เขาอยู่ป่าและปฏิบัติด้วยเล่ห์กลอันมีโทษ บัดนี้เขาพ้นจากพันธะแห่งปฏิญาณแล้ว; ดุจสิงห์หลุดจากบ่วง เขาจะไม่เหลือชีวิตผู้ใดในพวกเราหรือ?”
कृप उवाच
Wrongdoing and deceit create moral liability and fear of just consequences; when those who were restrained by vows become free, the wrongdoer anticipates retribution, illustrating the ethical weight of adharma.
After the Pandavas’ thirteen-year term is complete, Kripa warns the Kaurava side that they have provoked the Pandavas through treachery and now, having encountered Arjuna, they face imminent danger—likened to meeting a lion freed from a trap or hidden fire suddenly discovered.