Shloka 17
उत्तरो बृहन्नडां सारथ्याय नियुङ्क्ते — Uttara Appoints Bṛhannadā as Charioteer
श्वेता रजतसंकाशा रथे युज्यन्तु ते हया: । ध्वजं च सिंहं सौवर्णमुच्छूयन्तु तव प्रभो,'प्रभो अब चाँदीके समान चमकनेवाले वे श्वेत रंगके घोड़े आपके रथमें जोते जायँ और सिंहके चिह्नसे सुशोभित सुवर्णमय ऊँचा ध्वज फहरा दिया जाय
śvetā rajata-saṅkāśā rathe yujyantu te hayāḥ | dhvajaṃ ca siṃhaṃ sauvarṇam ucchūyantu tava prabho ||
ข้าแต่เจ้านาย ขอให้ม้าขาวของท่านซึ่งส่องประกายดุจเงินถูกเทียมเข้ากับราชรถ และขอให้ธงชัยทองคำอันสูงเด่น มีเครื่องหมายสิงห์ ถูกชูขึ้นเพื่อท่าน
वैशमग्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic aesthetics of kingship: readiness for duty is expressed through orderly preparation and auspicious royal symbols. The shining horses and lion-emblazoned banner signify legitimate authority, courage, and public responsibility rather than private display.
A command is being issued to prepare a chariot: white, silver-bright horses are to be harnessed, and a tall golden standard bearing a lion emblem is to be hoisted—signaling a royal departure or martial mobilization.