Shloka 20
Virāṭa-parva Adhyāya 25: Kaurava Deliberation and the Search Directive (अन्वेषण-आदेशः)
येन त्रिगर्ता निहता बलेन महता नृप । सूतेन राज्ञों मत्स्यस्य कीचकेन बलीयसा
vaiśampāyana uvāca |
yena trigartā nihatā balena mahatā nṛpa |
sūtena rājño matsyasya kīcakena balīyasā ||
… gandharvair asau duṣṭātmā sahodara-bhrātṛbhiḥ saha rātrau gupta-rūpeṇa nihataḥ |
sa idānīṃ śmaśāna-bhūmau patitaḥ supta iva tiṣṭhati ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า “ข้าแต่พระราชา ครั้งหนึ่งพวกตรีคัรตะเคยถูกบดขยี้ด้วยกำลังอันยิ่งใหญ่ของกีจกะ—บุตรแห่งสารถีผู้ทรงเดช ผู้เป็นแม่ทัพรับใช้พระเจ้าวิราฏะแห่งมัตสยะ บัดนี้คนใจชั่วผู้นั้นถูกพวกคันธรรพ์สังหารในยามราตรีอย่างลับ ๆ พร้อมด้วยพี่น้องร่วมครรภ์ของตน และบัดนี้เขานอนทอดกายอยู่ ณ ป่าช้า ประหนึ่งหลับใหล”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power gained through wrongdoing and arrogance is unstable; the ‘duṣṭātmā’ meets a sudden, shame-marked end (lying in the cremation-ground). The verse frames moral consequence and social disgrace as inseparable from violent misconduct.
Vaiśampāyana reports that Kīcaka—previously famed for crushing the Trigartas with a great force—has now been killed at night, secretly, along with his brothers, by ‘Gandharvas’ (a cover-story for unknown assailants). His body lies in the cremation-ground.