Shloka 20
द्रौपद्याः शोकवचनम्
Draupadī’s Lament and Indictment of Misfortune
“तुम्हें सुख हो या दुःख, बुरा हुआ हो या भला, सब बातें ठीक-ठीक कह जाओ। वह सब सुनकर मैं उसके निवारणके लिये उचित उपाय सोचूँगा ।। अहमेव हि ते कृष्णे विश्वास्य: सर्वकर्मसु । अहमापत्सु चापि त्वां मोक्षयामि पुन: पुन:,“कृष्णे! सब कार्योके लिये मैं ही तुम्हारा विश्वासपात्र हूँ। मैं ही सब प्रकारकी विपत्तियोंमें बार-बार सहायता करके तुम्हें संकटसे मुक्त करता हूँ
tubhyaṃ sukhaṃ vā duḥkhaṃ vā bādhakaṃ vā śubhaṃ tathā | sarvaṃ yathāvad ācakṣva tac chrutvāhaṃ nivāraṇe yuktam upāyaṃ cintayiṣyāmi || aham eva hi te kṛṣṇe viśvāsyaḥ sarvakarmasu | aham āpatsu cāpi tvāṃ mokṣayāmi punaḥ punaḥ ||
ไม่ว่าจะนำสุขหรือทุกข์มาให้ ไม่ว่าจะลงเอยร้ายหรือดี—จงเล่าทุกอย่างให้ถูกต้องตามที่เกิดขึ้นจริง เมื่อเราฟังทั้งหมดแล้ว เราจักใคร่ครวญวิธีแก้ไขที่เหมาะสมเพื่อระงับมัน โอ กฤษณา! ในทุกกิจการ เราเท่านั้นคือที่พึ่งอันไว้วางใจได้ของเจ้า และยามคับขันด้วย เราจักช่วยกู้เจ้าให้พ้นทุกข์ครั้งแล้วครั้งเล่า
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes truthful, complete disclosure in counsel and the ethical duty of a trusted ally to seek appropriate remedies and provide repeated protection in times of crisis.
A speaker reassures Kṛṣṇā (Draupadī) to report events exactly—whether pleasant or painful—promising to devise a suitable solution and affirming steadfast reliability and rescue whenever danger arises.