Shloka 20
अगस्त्य उवाच न ते धनानि विद्यन्ते लोपामुद्रे तथा मम । यथाविधानि कल्याणि पितुस्तव सुमध्यमे,अगस्त्यजीने कहा--सुन्दर कटिप्रदेशवाली कल्याणी लोपामुद्रे! तुम्हारे पिताके घरमें जैसे धन-वैभव हैं, वे न तो तुम्हारे पास हैं और न मेरे ही पास (फिर ऐसा कैसे हो सकता है?)
agastya uvāca na te dhanāni vidyante lopāmudre tathā mama | yathāvidhāni kalyāṇi pitus tava sumadhyame ||
อคัสตยะกล่าวว่า “โอ้โลปามุทราผู้เป็นมงคล เอวอรชร—ทรัพย์สมบัติอย่างที่มีในเรือนบิดาของเจ้านั้น มิได้มีอยู่ทั้งในตัวเจ้า และในตัวเราด้วย”
अगस्त्य उवाच
Educational Q&A
The verse contrasts ascetic simplicity with worldly affluence, implying an ethical realism: desires for comforts must be weighed against one’s actual means and chosen way of life (here, the austerity of a sage).
Agastya addresses his wife Lopāmudrā, explaining that neither of them has the kind of wealth found in her father’s household, setting up a discussion about expectations, resources, and how a couple should live given their circumstances.