Shloka 3
Lomaśa’s Arrival and Report on Arjuna’s Divine Astras (लोमशागमनम्—अर्जुनदिव्यास्त्रलाभवृत्तान्तः)
त्रैलोक्ये यानि तीर्थानि पुण्यान्यायतनानि च । सरिद्वनानि शैलेन्द्रा देवाश्ष सपितामहा:,भरतनन्दन कुरुश्रेष्ठ! त्रिलोकीमें जो-जो पुण्यतीर्थ, मन्दिर, नदी, वन, पर्वत, ब्रह्मा आदि देवता, सिद्ध, ऋषि, चारण एवं पुण्यात्माओंके समूह हैं, वे सब सदा नर्मदाके जलमें स्नान करनेके लिये आया करते हैं
trailokye yāni tīrthāni puṇyāny āyatanāni ca | sarid-vanāni śailendrā devāś ca sapitāmahāḥ |
โอ้ เชื้อสายภารตะ ผู้ประเสริฐแห่งกุรุ! ทิรถะและสถานศักดิ์สิทธิ์ทั้งปวงในไตรโลก ทั้งสายน้ำและพงไพร ภูผาอันยิ่งใหญ่ ตลอดจนเหล่าเทพพร้อมด้วยพระพรหมผู้เป็นปิตามหะ ล้วนมาชุมนุมกันเนืองนิตย์เพื่ออาบสรงในน้ำนรมทา
धौम्य उवाच
Educational Q&A
The verse elevates the Narmadā as a uniquely purifying sacred river: even the totality of holy places and divine beings are portrayed as seeking its waters. Ethically, it underscores the Mahābhārata theme that dharmic renewal and inner cleansing are supported by pilgrimage, reverence, and contact with sanctified spaces.
Dhaumya addresses Yudhiṣṭhira (as ‘Bharata’s descendant’ and ‘best of the Kurus’) while describing the extraordinary sanctity of the Narmadā. He states that all tīrthas, shrines, rivers, forests, mountains, and even the gods with Brahmā come to bathe in the Narmadā, encouraging the listener toward pilgrimage and purification.