Shloka 50
नलो नामारिहा श्याम: पुण्यश्लोक इति श्रुतः । ब्रह्मण्यो वेदविद् वाग्मी पुण्यकृत् सोमपो5ग्निमान्,“उनका नाम नल है। शत्रुदमन, श्यामसुन्दर राजा नल पुण्यश्लोक कहे जाते हैं। वे बड़े ब्राह्मणभक्त, वेदवेत्ता, वक्ता, पुण्यात्मा, सोमपान करनेवाले और अग्निहोत्री हैं
nalo nāmārihā śyāmaḥ puṇyaśloka iti śrutaḥ | brahmaṇyo vedavid vāgmī puṇyakṛt somapo 'gnimān |
พฤหทัศวะกล่าวว่า “นามของเขาคือ นละ—ผู้ปราบศัตรู ผิวคล้ำ และเลื่องลือด้วยนาม ‘ปุณยศฺโลกะ’ เขาเคารพบูชาพราหมณ์ รู้พระเวท วาจาไพเราะ เป็นผู้สั่งสมบุญ ดื่มโสมในพิธีบูชายัญ และรักษาไฟศักดิ์สิทธิ์ด้วยอัคนิโหตร”
बृहृदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse presents an ethical ideal of kingship: true renown (puṇyaśloka) arises from dharmic conduct—reverence for Brahmins and sacred learning, mastery of the Vedas, truthful and effective speech, and commitment to sacrificial duties (Soma rites and Agnihotra).
Bṛhadaśva introduces and praises King Nala by listing his recognized qualities—valor against enemies, good repute, learning, eloquence, and faithful performance of Vedic rituals—setting the stage for Nala’s story and its moral significance.