Shloka 3
दमयन्त्याः अरण्यविहारः — Damayantī’s Passage through the Wilderness
शिष्टा ते दमयन्त्येका सर्वमन्यज्जितं मया । दमयन्त्या: पण: साधु वर्ततां यदि मन्यसे,“तुम्हारे पास केवल दमयन्ती शेष रह गयी है और सब वस्तुएँ तो मैंने जीत ली हैं, यदि तुम्हारी राय हो तो दमयन्तीको दाँवपर रखकर एक बार फिर जूआ खेला जाय”
bṛhadaśva uvāca | śiṣṭā te damayanty ekā sarvam anyaj jitaṃ mayā | damayantyāḥ paṇaḥ sādhu vartatāṃ yadi manyase ||
ฤๅษีพรหทัศวะกล่าวว่า “บัดนี้สิ่งที่เหลือแก่ท่านมีเพียงนางทมยันตีเท่านั้น ที่เหลือข้าชนะเอาไปหมดแล้ว หากท่านเห็นชอบ ก็จงให้นางทมยันตีเป็นเดิมพัน แล้วให้การเล่นสกาดำเนินต่ออีกครา”
बृहृदश्च उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the ethical collapse caused by gambling: when desire to win overrides dharma, even a person’s dignity and relationships are treated as property. It implicitly warns against addiction, objectification, and adharma in the name of play or gain.
Bṛhadaśva narrates a moment in the Nala–Damayantī story where, after winning everything else, the gambler proposes that Damayantī be placed as the final wager, urging another round if the other party consents.