दमयन्त्याः कार्यनिश्चयः — Damayantī’s Crisis Plan and Vārṣṇeya’s Departure
कनकस्तम्भरुचिरं तोरणेन विराजितम् | विविशुस्ते नृपा रड़ं महासिंहा इवाचलम्,रंगमण्डप सोनेके खम्भोंसे सुशोभित था। तोरणसे उसकी शोभा और बढ़ गयी थी। जैसे बड़े-बड़े सिंह पर्वतकी गुफामें प्रवेश करते हैं, उसी प्रकार उन नरेशोंने रंगमण्डपमें प्रवेश किया
bṛhadaśva uvāca | kanakastambharuciraṃ toraṇena virājitam | viviśus te nṛpā raṅgaṃ mahāsiṃhā ivācalam ||
อันรังมณฑปนั้นงามด้วยเสาทองคำ และยิ่งรุ่งเรืองด้วยซุ้มประตูพิธี กษัตริย์ทั้งหลายจึงเสด็จเข้าสู่ท้องพระโรงประหนึ่งมหาสิงห์ก้าวเข้าสู่ถ้ำแห่งภูผาอันมั่นคง
बृहदश्व उवाच
The verse highlights how rightful power and status are expressed through dignified, orderly presence in a public space; the lion simile suggests controlled strength—majesty without chaos—an ethical ideal for rulers in assembly.
A richly decorated arena-hall, gleaming with golden pillars and a toraṇa, is entered by a group of kings; their entrance is compared to great lions entering a mountain cave, emphasizing grandeur and formidable bearing.