Shloka 16
सावित्री-यमसंवादः
Sāvitrī’s Dialogue with Yama and the Restoration of Satyavān
सुग्रीव: प्राप्प किष्किन्धां ननादौघधनिभस्वन: । नास्य तन्ममृषे वाली तारा त॑ प्रत्यषेधयत्,सुग्रीवने किष्किन्धामें जाकर बड़े जोरसे सिंहनाद किया, मानो बहुत बड़े जनसमूहका शब्द गूँज उठा हो। वालीको यह सहन नहीं हो सका। जब वह युद्धके लिये निकलने लगा, तब उसकी स्त्री ताराने उसे मना करते हुए कहा--
Sugrīvaḥ prāpya Kiṣkindhāṃ nanāda ogha-dhvani-bhasvanaḥ | nāsya tan mamṛṣe Vālī Tārā taṃ praty-aṣedhayat ||
เมื่อสุครีวะมาถึงกิษกินธา ก็เปล่งเสียงคำรามกึกก้องดุจเสียงอื้ออึงของมหาชน วาลีทนมิได้; ครั้นเขาจะออกไปสู่ศึก นางตาราจึงห้ามปรามไว้
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
Unchecked anger and wounded pride can propel a ruler into rash violence; wise counsel (here, Tārā’s restraint) represents dharma as deliberation, self-control, and listening before acting.
Sugrīva arrives at Kiṣkindhā and roars a challenge. Vālī, provoked, cannot bear the insult and moves to fight, but Tārā intervenes to dissuade him from immediately rushing into battle.