Shloka 8
सो<ब्रवीद् बाढमित्येवं भविष्यध्वं पृथग्विधा:,तब उदारबुद्धि स्कन्दने बार-बार कहा--“बहुत अच्छा, तुम सब लोग पृथक्-पृथक् पूजनीया माता मानी जाओगी। तुम्हारे दो भेद होंगे--शिवा और अशिवा।' तदनन्तर स्कन्दको अपना पुत्र मानकर मातृकाएँ वहाँसे विदा हो गयीं
so 'bravīd bāḍham ity evaṃ bhaviṣyadhvaṃ pṛthag-vidhāḥ | tava udāra-buddhiḥ skandam bāraṃ-bāraṃ uvāca—“bahu śobhanam; yūyaṃ sarve pṛthak-pṛthak pūjanīyā mātaraḥ manyadhve. yuvayoḥ dvau bhedau bhaviṣyataḥ—śivā ca aśivā ca.” | tad-anantaram skandam ātmanaḥ putram matvā mātṛkāḥ tataḥ vidāṃ cakruḥ ||
มารกัณฑेयกล่าวว่า—เขาตอบว่า “ดีแล้ว” “พวกเจ้าจักเป็นแต่ละองค์แตกต่างกันทั้งรูปและหน้าที่ และจักได้รับการนับถือแยกกันว่าเป็น ‘มารดาผู้ควรบูชา’ ทั้งหลาย พวกเจ้าจักมีสองจำพวกใหญ่—ฝ่ายศิวา (เป็นมงคล) และฝ่ายอศิวา (อัปมงคล)” ครั้นแล้วเหล่ามาตฤกาได้ยอมรับสกันทะเป็นบุตร และจากสถานที่นั้นไป
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
The verse emphasizes classification and moral discernment: powerful maternal divinities are acknowledged as worthy of reverence, yet their influences are ethically distinguished into auspicious (śivā) and inauspicious (aśivā), guiding devotees toward what protects and benefits.
A figure (in Mārkaṇḍeya’s narration) assents to the Mothers’ future status: they will be separately recognized and worshipped, divided into two types—auspicious and inauspicious. Then the Mātṛkās accept Skanda as their son and depart.