Shloka 26
आरण्यकपर्वणि अध्यायः २१६ — इन्द्र-स्कन्द-संमुखता वज्रप्रहारश्च
Indra approaches Skanda; vajra strike and the arising of Viśākha
अथ क्षिप्त: शरो घोरो मयापि द्विजसत्तम । ताडितश्न॒ ऋषिस्तेन शरेणानतपर्वणा,द्विजश्रेष्ठ) तदनन्तर मैंने भी एक भयानक बाण छोड़ा। उसकी गाँठ कुछ झुकी हुई थी। उस बाणसे एक ऋषि मारे गये
atha kṣiptaḥ śaro ghoro mayāpi dvijasattama | tāḍitaś ca ṛṣis tena śareṇānataparvaṇā ||
แล้วข้าพเจ้าก็ยิงศรอันน่ากลัวออกไปด้วย โอ้ทวิชผู้ประเสริฐ ศรนั้นมีข้อคดเล็กน้อย ครั้นต้องกาย ก็ทำให้ฤๅษีองค์หนึ่งสิ้นชีวิต
व्याध उवाच
Educational Q&A
Even a moment of rash action can become adharma when it harms an innocent—especially a sage—so restraint, awareness, and accountability are essential to righteous conduct.
The hunter recounts that he shot a frightening arrow; it struck a ṛṣi and caused the sage’s death, setting up the moral weight of unintended or impulsive violence.