Adhyāya 208: Aṅgirasī-kanyāḥ
Enumeration of Aṅgiras’ daughters and attribute-names
दातार: संविभक्तारो दीनानुग्रहकारिण:,जो सबको दान देनेवाले, अपने कुट॒म्बीजनोंमें प्रत्येक वस्तुको समानरूपसे बाँटकर उसका उपयोग करनेवाले, दीनजनोंपर कृपाभाव बनाये रखनेवाले, शास्त्रज्ञानके धनी, सबके लिये समादरणीय, तपस्वी और समस्त प्राणियोंके प्रति दयालु हैं, वे श्रेष्ठ पुरुषोंद्वारा सम्मानित शिष्ट कहे गये हैं
dātāraḥ saṁvibhaktāro dīnānugrahakāriṇaḥ | śāstrajñānadhanāḥ sarvaiḥ samādarhaṇīyāḥ tapasvinaḥ sarvaprāṇibhyo dayālavaḥ | te śreṣṭhapuruṣaiḥ satkṛtāḥ śiṣṭā iti kīrtitāḥ ||
นายพรานกล่าวว่า “ผู้ใดให้ทานอย่างเอื้อเฟื้อ ผู้ใดแบ่งปันสิ่งที่มีในเรือนของตนอย่างเป็นธรรม ผู้ใดมีความกรุณาต่อผู้ยากไร้ ผู้ใดมั่งคั่งด้วยความรู้แห่งคัมภีร์ ผู้ใดเป็นที่เคารพของคนทั้งปวง ผู้ใดเคร่งครัดในตบะ และผู้ใดเมตตาต่อสรรพชีวิต—คนเช่นนั้นได้รับการยกย่องจากบัณฑิตผู้ประเสริฐ และถูกเรียกว่า ‘ศิษฏะ’ ผู้มีวัฒนธรรมและความชอบธรรม”
व्याध उवाच
True ‘cultured righteousness’ (śiṣṭatva) is defined by ethical practice: generosity, fair sharing within one’s household, active compassion for the poor, disciplined self-restraint, learning grounded in śāstra, and universal kindness toward living beings—qualities that earn the respect of the wise.
In the Dharma-vyādha episode of the Vana Parva, the hunter instructs a seeker on dharma. Here he lists the traits by which society recognizes genuinely righteous and exemplary people.