Shloka 2
Book 3, Āraṇyaka-parva — Adhyāya 19: Pradyumna’s Reproach of Withdrawal and the Ethics of Kṣātra Reputation
न मे भयं रौक्मिणेय संग्रामे यच्छतो हयान् । युद्धज्ञो5स्मि च वृष्णीनां नात्र किंचिदतोडन्यथा,'रुक्मिणीनन्दन! संग्रामभूमिमें घोड़ोंकी बागडोर सँभालते हुए मुझे तनिक भी भय नहीं होता। मैं वृष्णिवंशियोंके युद्धधर्मको भी जानता हूँ। आपने जो कुछ कहा है, उसमें कुछ भी अन्यथा नहीं है
na me bhayaṁ raukmiṇeya saṅgrāme yacchato hayān | yuddhajño 'smi ca vṛṣṇīnāṁ nātra kiñcid ato 'nyathā, rukmiṇīnandana |
วายุกล่าวว่า “โอ บุตรแห่งรุกมินี ในสนามรบขณะเราควบคุมและขับม้า เรามิได้หวาดหวั่นแม้แต่น้อย เรารู้แจ้งธรรมเนียมศึกและธรรมแห่งนักรบของวงศ์วฤษณี ดังนั้นถ้อยคำของเจ้ามิได้ผิดเพี้ยนประการใด”
वायुदेव उवाच
Educational Q&A
Competence grounded in dharma removes fear: one who knows the proper conduct and skills of warfare can act steadily, and wise counsel should be acknowledged as correct when it aligns with truth and duty.
Vāyudeva addresses Kṛṣṇa (called Raukmiṇeya/Rukmiṇīnandana), declaring that he is unafraid while handling the horses in battle and affirming that Kṛṣṇa’s statement is accurate, since Vāyu knows the Vṛṣṇis’ martial tradition.