Shloka 37
Adhyāya 188: Mārkaṇḍeya’s Account of Yuga-Decline and the Restoration Motif
Kali-yuga to Kalki
बीजान्यादाय सर्वाणि सागर पुप्लुवे तदा । नौकया शुभया वीर महोर्मिणमरिंदम,शत्रुदमन! वे दोनों एक-दूसरेसे विदा लेकर इच्छानुसार वहाँसे चले गये। महाराज! तदनन्तर मनु मत्स्यभगवान्के कथनानुसार सम्पूर्ण बीज लेकर एक सुन्दर नौकाद्वारा उत्ताल तरंगोंसे भरे हुए महासागरमें तैरने लगे
bījāny ādāya sarvāṇi sāgare pupluve tadā | naukayā śubhayā vīra mahormīṇam ariṃdama śatrudamana ||
ครั้นนั้นเขารวบรวมเมล็ดพันธุ์ทั้งปวงแล้วลงสู่มหาสมุทร โอ้วีรบุรุษผู้ข่มศัตรู ด้วยเรืออันเป็นมงคล เขาลอยไปบนท้องทะเลที่มีคลื่นสูงใหญ่—ดังที่พญามัจฉาได้ตรัสสั่งไว้
मार्कण्डेय उवाच
Educational Q&A
In times of overwhelming crisis, dharma expresses itself as foresight and stewardship: preserving the sources of life (the seeds) and following wise/divine instruction with steadiness, even amid fearsome conditions.
After receiving guidance from the divine Fish (Matsya), Manu collects all seeds and sets out in an auspicious boat, floating upon the vast ocean churned by great waves—an episode within the pralaya (deluge) narrative recounted by Mārkaṇḍeya.