Shloka 23
ततो देवर्षयश्नैव तथान्ये च महर्षय: । ब्रद्मर्षयश्न सिद्धाश्न समाजम्मुर्महामृथे,उस समय बहुत-से देवर्षि तथा अन्य महर्षि एवं ब्रह्मर्षि और सिद्धगण उस महायुद्धमें (देखनेके लिये) आये। वे सब-के-सब मेरी विजय चाहते थे। अतः उन्होंने जैसे तारकामय संग्रामके अवसरपर इन्द्रकी स्तुति की थी, उसी प्रकार अनुकूल एवं मधुर वचनोंद्वारा मेरा भी स्तवन किया
tato devarṣayaś caiva tathānye ca maharṣayaḥ | brahmarṣayaś ca siddhāś ca samājamur mahāmṛdhe ||
ครั้นนั้นเหล่าเทวฤๅษี พร้อมด้วยมหาฤๅษีอื่น ๆ ทั้งพรหมฤๅษีและหมู่สิทธะ ก็พากันมาชุมนุม ณ มหาสมรภูมินั้นเพื่อเฝ้าชมศึก ทุกท่านล้วนปรารถนาให้ข้าชนะ และดังที่เคยสรรเสริญพระอินทร์ในคราวสงครามตารกามยะ ฉันใด ก็สรรเสริญข้าด้วยถ้อยคำอันไพเราะและเป็นมงคลฉันนั้น
अजुन उवाच
Educational Q&A
Righteous action gains strength from the approval of the wise: the presence and blessings of seers symbolize moral validation, and their gentle praise reinforces courage without arrogance—victory is sought in alignment with dharma, not merely by force.
Arjuna recounts that celestial and great sages—Devarṣis, Maharṣis, Brahmarṣis, and Siddhas—came to observe a major battle. Wishing for his success, they praised him in supportive words, likening their encouragement to the way they once praised Indra during the Tārakāmaya conflict.