इन्द्रस्य पाण्डवैः समागमः
Indra’s Meeting with the Pāṇḍavas
प्रययौ देवगन्धर्व: स्तूयमानो महाद्युति: । उन अश्वोंके हिनहिनानेकी आवाज विजयकी सूचना देनेवाली थी। उनमेंसे प्रत्येक अश्व स्वयं हिनहिनाकर दूसरेको भी इसके लिये प्रेरणा देता था। उस विशाल रथपर आखरूढ़ हो महातेजस्वी राजाधिराज भगवान् कुबेर देवताओं और गन्धर्वोके मुखसे अपनी स्तुति सुनते हुए चले
vaiśampāyana uvāca | prayayau devagandharvaḥ stūyamāno mahādyutiḥ |
กุเบรผู้รุ่งเรืองดุจมหาราชาธิราช เสด็จออกไปประทับบนรถศึกอันใหญ่ยิ่ง ท่ามกลางเสียงสรรเสริญจากเหล่าเทวะและคันธรรพ์ เสียงม้าร้องฮี้ฮี้ดุจเป็นลางแห่งชัยชนะ ม้าแต่ละตัวร้องปลุกเร้าให้ตัวอื่นฮึกเหิมตามไปด้วย
वैशम्पायन उवाच
The passage highlights the traditional epic idea that righteous power and legitimate sovereignty are accompanied by auspicious signs and public (even divine) affirmation—praise, order, and harmony in the retinue—suggesting that authority should be aligned with cosmic approval rather than mere force.
Vaiśampāyana narrates Kubera’s departure: he rides a great chariot with horses whose neighing is interpreted as a sign of victory, while gods and Gandharvas praise him as he proceeds.