Shloka 68
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
मात्र प्राप्स्यति शापं वा धर्षणां वेति पाण्डव: । कदलीषण्डमध्यस्थो होवं संचिन्त्य वानर:,कदलीवनमें आय हुए पाण्डुनन्दन भीमसेनको इस मार्गपर आनेके कारण किसीसे शाप या तिरस्कार न प्राप्त हो जाय, यह विचारकर ही कपिप्रवर हनुमानजी उस वनके भीतर स्वर्गका रास्ता रोककर सो गये। उस समय उन्होंने अपने शरीरको बड़ा कर लिया था। निद्राके वशीभूत होकर जब वे जँभाई लेते और इन्द्रकी ध्वजाके समान ऊँचे तथा विशाल लंगूरको फटकारते, उस समय वज्रकी गड़गड़ाहटके समान आवाज होती थी
mātra prāpsyati śāpaṃ vā dharṣaṇāṃ veti pāṇḍavaḥ | kadalīṣaṇḍamadhyastho hovaṃ saṃcintya vānaraḥ ||
ด้วยเกรงว่าปาณฑพจะต้องคำสาปหรือถูกดูหมิ่นหากมาทางนี้ วานรคือหนุมานซึ่งอยู่ท่ามกลางดงกล้วยจึงใคร่ครวญแล้วเอนกายขวางไว้ในป่า ปิดทางสู่สวรรค์ เขาขยายกายให้ใหญ่ยิ่ง; ครั้นถูกนิทราครอบงำ เมื่อหาวและสะบัดหางอันสูงใหญ่ดุจธงชัยของพระอินทร์ ก็เกิดเสียงกึกก้องประหนึ่งสายฟ้าฟาด
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Even great strength must be guided by humility and caution: Hanumān prevents Bhīma from rushing forward into a situation that could bring moral/spiritual harm (a curse) or social-ethical harm (insult), showing protective restraint and concern for dharma.
Hanumān, in a plantain grove, deliberately lies across the route (described as the way to heaven) after enlarging his body, so that Bhīma will be checked and tested; his yawns and the shaking of his huge tail resound like thunder, emphasizing his divine, formidable presence.