Shloka 59
Bhīmasena–Hanūmān Saṃvāda: The Tail Test and the Divine Path
तत् सरो<5थावतीर्याशु प्रभूतनलिनोत्पलम् । महागज इवोद्दामश्रिक्रीड बलवद् बली,उसमें प्रचुर कमल और उत्पल खिले हुए थे। बन्धनरहित महान् गजके समान बलवानोंमें श्रेष्ठ भीमसेन सहसा उस सरोवरमें उतरकर जल-क्रीड़ा करने लगे
tat saro 'thāvatīryāśu prabhūta-nalinotpalam | mahā-gaja ivoddāma-śrīkrīḍā-balavad balī ||
ทะเลสาบนั้นแน่นด้วยดอกบัวและอุบลที่บานสะพรั่ง ภีมเสนผู้เป็นยอดแห่งผู้มีกำลังพลันลงสู่สายน้ำ แล้วเริ่มเล่นน้ำด้วยเรี่ยวแรงอันปลดปล่อย ดุจช้างใหญ่หลุดพ้นจากเครื่องพันธนาการ
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
Power is not inherently destructive; when guided by restraint and context, strength can appear as harmless exuberance and recovery—an ethical reminder that vigor should be governed rather than unleashed in harm.
The narrator describes a lotus-filled lake, and Bhīma, the strongest of the Pāṇḍavas, quickly enters it and plays in the water with great energy, compared to a mighty elephant freed from its bonds.