Shloka 5
Somaka–Jantu Ākhyāna: Desire-Driven Sacrifice and Shared Karmic Consequence
विशस्य चैनं विधिवद् वपामस्य जुहाव सः । वपायां हूयमानायां गन्धमाप्राय मातर:
viśasya cainaṁ vidhivad vapām asya juhāva saḥ | vapāyāṁ hūyamānāyāṁ gandham āprāya mātaraḥ ||
โลมศะกล่าวว่า ครั้นแล้วเขาฆ่าเขาตามพิธี และนำ ‘วปา’ (เยื่อไขมัน/omentum) ของผู้นั้นบูชาเป็นอาหุติลงในไฟศักดิ์สิทธิ์ เมื่อวปาถูกเผาเป็นอาหุติ กลิ่นนั้นลอยมาแตะต้อง เหล่ามารดาจึงถูกดึงดูดให้มุ่งเข้าไปหา
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights a moral tension: ritual correctness (vidhivat) does not automatically sanctify an act if it is rooted in violence. It invites reflection on dharma as more than external procedure—ethical intention and the nature of the act matter.
Lomaśa narrates that a man is killed and his vapā (caul/omentum) is offered into the fire as an oblation. As it burns, the ‘mothers’ sense the smell and move toward it, creating a vivid, ominous image tied to the sacrificial act.