Shloka 3
तान् समेत्य स राजर्षिरभिवाद्य कृताज्जलि: । रामस्यानुचरं वीरमपृच्छदकृतव्रणम्,उन सबसे मिलकर राजर्षि युधिष्ठिरने हाथ जोड़कर उन्हें प्रणाम किया और परशुरामजीके सेवक वीरवर अकृतत्रणसे पूछा--“भगवान् परशुरामजी इन तपस्वी महात्माओंको कब दर्शन देंगे? उसी निमित्तसे मैं भी उन भगवान् भार्गवका दर्शन करना चाहता हूँ!
tān sametya sa rājarṣir abhivādya kṛtāñjaliḥ | rāmasyānucaraṃ vīram apṛcchad akṛtavraṇam ||
ไวศัมปายนะกล่าวว่า—เมื่อได้พบพวกท่านทั้งหมดแล้ว พระราชฤษียุธิษฐิระได้ประนมมือถวายบังคม และทูลถามอกริตวรณะ วีรบุรุษผู้ติดตามรามะ (ปรศุรามะ) ด้วยความเคารพว่า “พระผู้เป็นเจ้าปรศุรามะจะประทานการเข้าเฝ้าแก่ฤๅษีผู้บำเพ็ญตบะเหล่านี้เมื่อใด? ด้วยเหตุนี้เอง ข้าพเจ้าก็ปรารถนาจะได้เห็นพระภารควะผู้ศักดิ์สิทธิ์นั้นด้วย”
वैशम्पायन उवाच
Educational Q&A
The verse highlights dharmic conduct through humility and reverence: even a king-sage approaches ascetics and a revered teacher-figure with folded hands, seeking darśana not for power but for spiritual purpose and guidance.
Yudhiṣṭhira meets a group of ascetic sages, salutes them respectfully, and then asks Akṛtavraṇa—Paraśurāma’s attendant—when Paraśurāma will appear to grant them an audience, expressing his own desire to see the Bhārgava.