Shloka 29
Akṛtavraṇa’s Account Begins: Gādhi–Satyavatī–Ṛcīka and the Bhārgava Lineage Prelude
ततो गाधि: सुतां चास्मै जन्याश्वासन् सुरास्तदा | लब्ध्वा हयसहसंर॑ तु तांश्न दष्टवा दिवौकस:,जहाँ वे श्यामकर्ण घोड़े प्रकट हुए थे, वह स्थान अश्वतीर्थके नामसे विख्यात हुआ। तत्पश्चात् राजा गाधिने शुल्करूपमें एक हजार श्यामकर्ण घोड़े प्राप्त करके गंगातटपर कान्यकुब्ज नगरमें ऋचीक मुनिको अपनी पुत्री सत्यवती ब्याह दी! उस समय देवता बराती बने थे। देवता उन सबको देखकर वहाँसे चले गये
tato gādhiḥ sutāṃ cāsmāi janyāśvāsan surās tadā | labdhvā hayasahasraṃ tu tān dṛṣṭvā divaukasaḥ ||
ครั้นแล้วพระเจ้าคาธิได้ยกพระธิดาให้แก่เขา (ฤๅษีฤจีคะ) และในกาลนั้นเหล่าเทพยดาเองยืนเป็นสักขีพยานแห่งพิธีวิวาห์ เมื่อได้ศุลกะเป็นม้าหนึ่งพันตัวแล้ว เหล่าชาวสวรรค์ครั้นได้เห็นม้าอัศจรรย์เหล่านั้นก็พากันจากสถานที่นั้นไป
अकृतव्रण उवाच
Educational Q&A
The passage highlights dharma in social order: marriage alliances are formalized through accepted customs (such as śulka), and extraordinary gains should still be integrated into righteous, socially accountable action rather than personal greed.
King Gādhi gives his daughter in marriage to Ṛcīka after receiving a bride-price of a thousand horses; the gods are present as celestial witnesses, and after seeing the remarkable horses they depart.