Shloka 5
Vaitaraṇī-tīrtha and the Devayāna Path
Kaliṅga Episode
ऋषिभि: समुपायुक्त यज्ञियं गिरिशोभितम् । उत्तरं तीरमेतद्धि सततं द्विजसेवितम्,यह पर्वतमालाओंसे सुशोभित वैतरणीका वही उत्तर तट है जहाँ यज्ञका आयोजन किया गया था। बहुत-से ऋषि तथा ब्राह्मणलोग सदा इस उत्तर तटका सेवन करते आये हैं
ṛṣibhiḥ samupāyuktaṃ yajñiyaṃ giriśobhitam | uttaraṃ tīram etaddhi satataṃ dvijasevitam ||
นี่แลคือฝั่งเหนือแห่งแม่น้ำไวตระณี อันเหมาะแก่ยัญพิธี งามด้วยแนวภูผา และเป็นที่ที่ฤๅษีและพราหมณ์ผู้เกิดสองครั้งมักมาสถิตอยู่เนืองนิตย์
लोगमश उवाच
Educational Q&A
The verse highlights the dharmic value of sacred places maintained through continuous association with yajña (ritual duty) and the presence of ṛṣis and dvijas—suggesting that holiness is sustained by disciplined practice, learning, and reverent conduct.
Lomasa identifies a particular northern riverbank as a renowned sacred site—prepared for sacrifice, naturally beautified by mountains, and habitually visited by sages and Brahmins—thereby guiding the listeners within the pilgrimage-oriented narration of the Vana Parva.