Shloka 18
समुद्रपानम् (Samudra-pānam) — Maitrāvaruṇi Drains the Ocean; Devas Seek a Means to Refill It
अस्माकं भयभीतानां नित्यशो भगवान् गति: । ततत्त्वार्ता: प्रयाचामो वरं त्वां वरदो हासि,सदा आप ही हम भयभीत देवताओंके लिये आश्रय होते आये हैं। अत: इस समय भी संकटमें पड़कर हम आपसे वर माँग रहे हैं; क्योंकि आप ही वर देनेके योग्य हैं
asmākaṁ bhayabhītānāṁ nityaśo bhagavān gatiḥ | tat-tattvārtāḥ prayācāmo varaṁ tvāṁ varado hy asi ||
ข้าแต่พระผู้เป็นเจ้า สำหรับพวกเราผู้หวาดหวั่น ท่านทรงเป็นที่พึ่งและที่ไปอันสูงสุดมาโดยนิตย์ ดังนั้นเมื่อถูกภัยนี้บีบคั้นและแสวงหาหนทางอันแท้จริง เราจึงขอพรจากท่าน เพราะท่านเท่านั้นทรงเป็นผู้ประทานพรได้
लोगश उवाच
Educational Q&A
In distress, one should seek the highest refuge (gati) in the divine, approaching with humility and truth-seeking; the verse emphasizes dependence on righteous protection rather than panic or self-will.
A speaker named Logaśa addresses a divine Lord, stating that the frightened ones have always relied on him as their refuge and therefore, in the present danger, they petition him for a boon, acknowledging him as the true giver of boons.